Sprawdź linki pod kątem gnicia

Wklej do 25 adresów URL, po jednym w wierszu. Wyślemy żądanie do każdego i zgłosimy jego status — martwy, przekierowany lub w porządku.

Co powoduje gnicie linków

Linki umierają z przyziemnych powodów: witryny znikają, gdy przestaje się płacić za hosting, firmy są przejmowane i likwidują swoje blogi, migracje CMS zmieniają każdy adres bez przekierowań, artykuły trafiają za paywall albo po cichu przestają być publikowane, a całe domeny wygasają i są wykupywane przez spekulantów. Skala jest większa, niż podpowiada intuicja — badania nad gniciem linków wielokrotnie pokazują, że mniej więcej jedna czwarta lub więcej linków sprzed dekady nie prowadzi już nigdzie. Każda kolekcja zakładek starsza niż kilka lat zawiera martwe linki; pytanie brzmi tylko, ile.

Jak działa sprawdzanie

Żądania są wysyłane z serwera Marqly, a nie z Twojej przeglądarki — i nie jest to kwestia gustu projektowego, tylko jedyny sposób na uczciwe wyniki. Przeglądarki egzekwują CORS: skrypt na tej stronie nie może odczytywać statusów odpowiedzi z innych domen, więc narzędzie działające wyłącznie po stronie klienta zgłaszałoby większość zdrowych linków jako błędy. Dlatego wklejone adresy trafiają na własny serwer Marqly w infrastrukturze Cloudflare, który pobiera każdy z nich i zwraca jego status. Dla każdego adresu serwer:

  • najpierw wysyła żądanie HEAD — same nagłówki, bez treści strony — pod zadeklarowanym identyfikatorem klienta (MarqlyLinkChecker/1.0), który wskazuje to narzędzie i linkuje z powrotem do tej strony;
  • ponawia żądanie przez GET, jeśli serwer odrzuci HEAD (status 405 lub 501) — niektóre witryny po prostu nie implementują HEAD;
  • śledzi przekierowania krok po kroku, do ośmiu, więc kolumna „Przekierowuje do” pokazuje końcowy cel, a nie pierwszy przeskok;
  • poddaje się po około sześciu sekundach przy linku, który nie odpowiada, zgłaszając go jako nieosiągalny zamiast zawieszać całą partię;
  • uruchamia wszystkie adresy z partii równolegle, dlatego 25 linków zwykle wraca w kilka sekund.

Akceptowane są wyłącznie zwykłe publiczne adresy internetowe — http lub https na standardowych portach, bez osadzonych danych logowania i nigdy hosty prywatne lub wewnętrzne. Dzięki temu darmowe narzędzie nie może zostać skierowane na maszyny, których nie powinno dotykać; oznacza to też, że linków z intranetu nie da się tu sprawdzić — tak to zaprojektowano.

Jak z niego korzystać

  1. Zbierz adresy — z dokumentu albo ze swoich zakładek: wyeksportuj je i wyciągnij linki jako przeszukiwalną listę za pomocą przeglądarki plików zakładek (po angielsku).
  2. Wklej je powyżej, po jednym w wierszu, do 25 na uruchomienie.
  3. Naciśnij Sprawdź linki i poczekaj na tabelę wyników.
  4. Przeczytaj każdy wiersz: werdykt (działa, nie istnieje, przekierowany lub „wymaga sprawdzenia ręcznego”), ✓/✗ informujące, czy serwer odpowiedział pomyślnie, oraz końcowy adres, gdy link został przekierowany.
  5. Działaj: usuń lub zastąp adresy z 404/410, niejednoznaczne zweryfikuj we własnej przeglądarce i sprawdź, gdzie ląduje przekierowanie — link kończący na stronie głównej witryny zwykle stracił swój artykuł, mimo że nic formalnie „nie zawiodło”.

Jak czytać wyniki

  • Zakres 200 — działa. ✓ oznacza, że serwer odpowiedział pomyślnie.
  • Przekierowania — strona została przeniesiona; kolumna „Przekierowuje do” pokazuje, gdzie wylądowała. Zwykle niegroźne (http→https, zmiany www), ale przekierowanie na stronę główną często oznacza, że samego artykułu już nie ma.
  • 404 / 410 — niezawodnie martwy. Serwer żyje i mówi, że tej strony nie ma.
  • 403, 429, 999 — niejednoznaczne. Wiele witryn odrzuca automatyczne narzędzia, a ludziom serwuje stronę bez problemu. Zweryfikuj je w przeglądarce, zanim cokolwiek usuniesz.
  • Nieosiągalny — brak jakiejkolwiek odpowiedzi HTTP: martwa domena, wyłączony serwer albo przekroczenie czasu. Prawie zawsze naprawdę zniknął.

Ściągawka ze statusów HTTP

Werdykt w tabeli wyników wynika z tego odwzorowania — tej samej logiki, którą możesz sprawdzić w narzędziach deweloperskich dowolnej przeglądarki:

StatusCo oznaczaWerdykt tutajCo zrobić
200–299Sukces — serwer odpowiedział treścią.Działa ✓Nic.
301 / 302 / 307 / 308Przekierowanie — strona odpowiada teraz spod innego adresu.PrzekierowanySprawdź, czy końcowy adres to artykuł, a nie strona główna; zaktualizuj link na adres docelowy.
401Wymagane logowanie.Wymaga sprawdzenia ręcznegoPrawdopodobnie w porządku, jeśli masz dostęp; to nie gnicie linku.
403Zabronione — dostęp do tego żądania odrzucony.Wymaga sprawdzenia ręcznegoZwykle ochrona przed botami wymierzona w narzędzie; otwórz w przeglądarce.
404Nie znaleziono — serwer żyje, tej strony nie ma.Nie istniejeUsuń lub znajdź zastępczy link.
410Zniknęło — strona została usunięta celowo.Nie istniejeUsuń.
429Zbyt wiele żądań — cel nas ograniczył.Uruchom ponownieDaj witrynie odpocząć i sprawdź tę partię później.
500 / 502 / 503 / 504Błędy po stronie serwera — po ich stronie coś się zepsuło.Uruchom ponownieTo przestój, nie śmierć. Sprawdź jeszcze raz innego dnia.
999Status LinkedIna „przestań pytać” dla klientów automatycznych.Wymaga sprawdzenia ręcznegoPrawie nigdy naprawdę martwy; otwórz w przeglądarce.
nieosiągalnyBrak jakiejkolwiek odpowiedzi HTTP — DNS się nie rozwiązuje, połączenie zostało odrzucone albo upłynął czas około 6 sekund.Nie istnieje (zweryfikuj)Uruchom raz jeszcze; domena, która zawodzi dwa razy, zniknęła.

Kiedy przeprowadzić audyt linków

  • Przed ponownym opublikowaniem lub odświeżeniem starej treści — newsletter wysyłający ponownie pięcioletni wpis z martwymi przypisami wygląda gorzej niż wiadomości, które niesie.
  • Po każdej migracji CMS — Twojej lub cudzej: adresy w Twoich zakładkach i notatkach mogą teraz wskazywać witrynę, która zmieniła wszystko.
  • Przy porządkowaniu folderu zakładek — najpierw usuń potwierdzone martwe; plik kurczy się najszybciej i synchronizuje mniej śmieci.
  • Przy weryfikowaniu źródeł w badaniach lub liście lektur — warto wiedzieć o 404 w przypisie, zanim zbudujesz na nim cokolwiek.
  • Przed migracją całej biblioteki — zobacz poradnik migracji zakładek z przeglądarki (po angielsku); przegląd duplikatów wyszukiwarką duplikatów zakładek (po angielsku) i przebieg martwych linków tym narzędziem to dwa tanie zwycięstwa.

Prywatność: co jest wysyłane, a co przechowywane

Co jest wysyłane: adresy, które wklejasz, z Twojej przeglądarki na serwer Marqly, a stamtąd do każdej witryny docelowej z identyfikatorem klienta narzędzia. Nic więcej z Twojego komputera ani sesji im nie towarzyszy. Co jest przechowywane: nic, co by Cię identyfikowało — nie ma konta, historii ani zapisanej partii; odpowiedź wraca oznaczona no-store, a jedyne liczniki to limity żądań na brzegu sieci, które powstrzymują skrypty przed zalewaniem narzędzia. Dwie praktyczne konsekwencje: sprawdzane witryny zobaczą żądanie z infrastruktury Cloudflare, więc nie wklejaj adresów, których sam dostęp jest wrażliwy; a adresów prywatnych lub wewnętrznych nie da się tu sprawdzić w ogóle, bo są odrzucane, zanim padnie jakiekolwiek żądanie.

Uczciwe ograniczenia

To narzędzie sprawdza do 25 adresów na uruchomienie — wklej więcej, a nadmiar zostanie pominięty i policzony, a nie po cichu zignorowany. Limit istnieje, bo każdy adres to prawdziwe żądanie z naszego serwera: nieograniczone partie zapraszałyby dokładnie te skryptowe nadużycia, które spowolniłyby narzędzie dla wszystkich innych. Nie ma konta ani dziennego limitu, więc większa lista to po prostu więcej partii. Narzędzie zgłasza to, co serwer powiedział w tej chwili, a to nie zawsze jest prawda o treści: strona może zwrócić 200, choć jej tekst został zastąpiony reklamą parkowania domeny („soft 404” nie da się wykryć samymi kodami statusu). Do audytu całego eksportu zakładek najpierw wyciągnij adresyprzeglądarką plików zakładek (po angielsku) i przepuść je partiami.

  • Wolne witryny wyglądają na martwe. Limit około 6 sekund oznacza, że ociężała, ale żywa strona może wrócić jako „nieosiągalna” — uruchom ponownie, zanim uwierzysz.
  • Mury przed botami wyglądają na martwe. 403 lub 999 to witryna odrzucająca robota, a nie odmowa udostępnienia strony; zweryfikuj je ręcznie.
  • Strony renderowane w JavaScripcie odpowiadają, zanim się wyrenderują. Narzędzie widzi odpowiedź HTTP, a nie to, co Twoja przeglądarka w końcu narysuje.
  • Żywe linki umierają jutro. Status to migawka tej chwili; zapisaną bibliotekę warto audytować ponownie co kilka miesięcy.
  • Naciśniesz za mocno — zostaniesz wstrzymany. Jeśli wysyłasz partię za partią zbyt szybko, limit na adres IP odpowie „too many requests” — poczekaj minutę i kontynuuj.

Głębsze lekarstwo na gnijące zakładki

Sprawdzanie linków mówi, że strona umarła; nie powie, co na niej było. To argument za zapisywaniem czegoś więcej niż adresu: Marqly dołącza do zapisów streszczenie AI, więc martwy link w Twojej bibliotece nadal niesie sedno swojej treści — awyszukiwanie semantyczne nadal znajduje go po znaczeniu.

Tradycyjne narzędzia do zakładek przechowują tylko surowy adres i tytuł (zobacz, jak wypadamy, w naszymzestawieniu Marqly kontra Raindrop, po angielsku). Dziękirozszerzeniu przeglądarki Marqly strony są streszczane, tagowane przez AI i indeksowane w momencie zapisu, więc gnicie linków nie wymaże Twojej wiedzy. Twoje dane pozostają Twoje w obu przypadkach; zobaczczy mogę wyeksportować swoje dane (po angielsku).

Powiązane narzędzia i poradniki

Często zadawane pytania

Dlaczego limit to 25 adresów URL na jedno uruchomienie?

Każdy adres to prawdziwe żądanie z naszego serwera, a nieograniczone partie zachęcałyby do nadużyć, które spowalniałyby narzędzie dla wszystkich. Limit 25 utrzymuje szybkie wyniki — partia zwykle kończy się w kilka sekund. Przy większej liście uruchom narzędzie w kilku turach; adresy powyżej 25 są pomijane i zgłaszane, nigdy po cichu porzucane.

Co oznacza „nieosiągalny”?

Żądanie nie dostało żadnej odpowiedzi HTTP: domena już się nie rozwiązuje, serwer nie działa lub przekroczył czas, albo odrzucił połączenie. To najgłębsza forma martwoty — 404 przynajmniej dowodzi, że serwer żyje. Czasem witryna po prostu blokuje nasze narzędzie, co też wygląda jak nieosiągalność, więc zaskakujące wyniki sprawdź ręcznie we własnej przeglądarce.

Czy status 403 lub 999 oznacza, że link jest martwy?

Niekoniecznie. Niektóre witryny odpowiadają automatycznym narzędziom statusem 403 (albo słynnym 999 z LinkedIna), a człowiekowi w przeglądarce serwują stronę bez problemu — to ochrona przed botami, a nie gnicie linku. Traktuj 404 i 410 jako niezawodnie martwe, „nieosiągalny” jako niemal na pewno martwe, a odrzucenia typu 403 jako „sprawdź ręcznie”.

Dlaczego sprawdzanie działa na Waszym serwerze, a nie w mojej przeglądarce?

Przeglądarki egzekwują CORS: JavaScript na tej stronie nie może odczytywać statusów odpowiedzi z innych domen, więc narzędzie działające wyłącznie po stronie klienta zgłaszałoby głównie fałszywe błędy. Nasz serwer wysyła żądania i zwraca prawdziwy status każdego adresu. Wysyłane są tylko adresy, które podasz — nic więcej.

Czy narzędzie pobiera całe strony?

Nie. Każdy adres dostaje najpierw żądanie HEAD — same nagłówki, bez treści strony — i tylko jeśli serwer odrzuci HEAD (status 405 lub 501), narzędzie ponawia je żądaniem GET. Przekierowania są śledzone krok po kroku do ośmiu razy, a końcowy adres jest pokazany w wynikach. Wszystko, co nie odpowie w ciągu około sześciu sekund, jest zgłaszane jako nieosiągalne.

Czy mogę sprawdzić więcej niż 25 adresów albo uruchamiać narzędzie częściej?

Tak — partiami. Nie ma konta ani dziennego limitu: jedyne ograniczenia to 25 adresów na uruchomienie (wszystko po 25. wierszu jest pomijane i liczone, nigdy po cichu porzucane) oraz limit żądań na adres IP, który chroni narzędzie przed skryptowymi nadużyciami spowalniającymi je dla wszystkich. Jeśli zobaczysz komunikat „too many requests”, poczekaj minutę i uruchom kolejną partię.

← Darmowe narzędzia

Strona główna · Marqly